Kolor Wolności - Warszawa 1944

"Pomysł kolorowania zdjęć z Powstania Warszawskiego może na pierwszy rzut oka wydać się zaskakujący. Przez dziesięciolecia przyzwyczailiśmy się do czarno-białych ilustracji, publikowanych w książkach i albumach, poświęconych Powstaniu. Stały się one trwałym elementem naszej zbiorowej wyobraźni."

   

  

Powstanie Warszawskie 1944

W Parku Wolności przylegającym do Muzeum Powstania Warszawskiego, można obejrzeć niesamowitą wystawę. Jest to wystawa ludzi, kiedyś byli tylko cieniami na taśmie filmowej. Anonimowymi bohaterami Kroniki Powstańczej Warszawy. 

- Uśmiechnięty chłopak z apaszka w grochy na szyi 

- Para, której której ksiądz udziela ślubu

- Dziewczyna strzelająca z błyskawicy 

- Szczęśliwy podporucznik, dźwigający zdobyczną broń 

- Pyzaty dzieciak, gapiący się, jak starsi strzelają... 

Dziś wiemy, że chłopak z apaszką to Stanisław Firchał, który właśnie wymknął się kanałem z płonącego Starego Miasta. Młoda para to Bill i Lilli Biegowie, którzy wzięli ślub, bo jak mówią: "Przecież jutro mogliśmy już nie żyć." Porucznik to Witold Kieżun, jeden ze zdobywców komendy policji i kościoła św. Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu. Mały Powstaniec to Olek Zubek, który zaczął Powstanie w oddziale, który nie miał boni.

    

Cytadela Warszawska w remoncie

Podczas licznych wystaw organizowanych w ramach X Warszawskiego Konwentu Gier Strategicznych GRENADIER nie zabrakło również fotogalerii, zorganizowanej przez Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Obrazowała ona prace remontowe, konserwacyjne, budowlane i nie tylko, prowadzone na terenie Cytadeli Warszawskiej. 

Aleja Nieobecnych - tzw. "Ścieżka Straży"
- pomiędzy wałem i murem Carnota. Miejsce przyszłej instalacji Jerzego Kaliny - "Aleja Nieobecnych" - stan z lutego 2008r.
- widok na mur Carnota - stan z sierpnia 2013r.

   

Mur Sztuki

W Parku Wolności Muzeum Powstania Warszawskiego, na tyłach Muru Pamięci, oglądać można plenerową wystawę "Mur Pamięci". Została oddana artystom i twórcom z Polski, jak i z zagranicy. W ten oto sposób, swoje murale, jak dotąd namalowali m.in. Edward Dwurnik, Wilhelm Sasnal, Stasys Eidrigevicius, Papcio Chmiel oraz Andrzej Pągowski.

Zwyczaje i obrzędy w Polsce

Na Krakowskim Przedmieściu mieliśmy możliwość podziwiać wystawę fotografii Andrzeja Sidora - "Zwyczaje i obrzędy w Polsce". Taką właśnie problematykę Andrzej Sidor uczynił głównym tematem swoich prac, szczególnie zwracając uwagę na południową i wschodnią część Polski. Obiektem jego zdjęć są często zwyczajni z pozoru ludzie, wykonujący jednak niezwykłe prace. 

Autor zdjęć, doskonale radzi sobie z przeciwieństwami, jakimi często są długie przygotowania, często wielogodzinne wyczekiwania na uchwycenie jednego, jedynego ułamka sekundy. 

Dziady Noworoczne (Milówka/Beskid Żywiecki, 2009r.)

Powstanie w getcie warszawskim

Likwidację getta warszawskiego Niemcy rozpoczęli 22 lipca 1942 r., organizując transporty jego mieszkańców do obozów zagłady (głównie w Treblince). Do 21 września 1942 r. deportowano, a następnie wymordowano, ponad 300 tys. ludzi, co stanowiło ok. 80 % mieszkańców getta.Kolejną akcję wysiedleńczą naziści zorganizowali w styczniu 1943 r., ale przerwali ją, bo po raz pierwszy spotkali się ze zbrojnym oporem grupy bojowców pod dowództwem Mordechaja Anielewicza. 

Źródło - internet

Do ostatecznej likwidacji getta Niemcy przystąpili ponownie 19 kwietnia 1943 r. Odpowiedzią było powstanie w getcie. Znajdowało się już w nim tylko ok. 50 - 70 tysięcy Żydów z blisko pół miliona, w szczytowym okresie zaludnienia.

Kolorowa Starówka

Warszawskie Stare Miasto wyróżnia się na tle europejskich starówek. elewacje budynków zostały wykonane w tradycyjnych technikach malarstwa ściennego, takich jak: al fresco, al secco i sgraffito. Sgraffita i polichromie prezentowane na wystawie powstały w latach 1953 - 1954, w ramach powojennej odbudowy Starego Miasta. 

ul. Szeroki Dunak 9
Syrenka (sgraffito)
proj. Witold Miller

Węgier, Polak - bratanki od szabli!

Aksamitna czapka szlachecka z XIX wieku, Węgry

Płaszcz i czapka węgierskiego arystokraty, XIX wiek, Węgry

    

Zjednoczone Niemcy

Podczas spaceru po warszawskiej starówce natknęłam się na taką oto wystawę:

Wojna 1939 - cz. 3

Wojna 1939 - Zrobiliśmy to, 

 co do nas należało

Skrzynka amunicyjna, stalowa, do ciężkiego karabinu maszynowego wz. 30, mieszcząca 330-nabojową taśmę parcianą, produkcji polskiej firmy Mars z Rzeszowa z 1934 r.

Wojna 1939 - cz.2

Wojna 1939 - Zrobiliśmy to, 

co do nas należało

Okręt podwodny ORP „Sęp" w holenderskiej stoczni Rottermdamsche Droogdok Maatschappij. Okręt został zwodowany 17 października l938 roku. Dowódcą ORP „Sęp" w latach 1938-1939 był kmdr ppor. Władysław Salamon.

Wojna 1939 - cz.1

Wojna 1939 - Zrobiliśmy to, co do nas należało

Biało-czerwona na bezdrożach - cz.3

Piotr Chmieliński

Piotr Chmieliński - kajakarz; podróżnik, eksplorator oraz specjalista ds. badań środowiska. Współorganizator wyprawy kajakowej "Canoandes-79" - uznanej później za jedną z najważniejszych kajakowych wypraw eksploracyjnych XX wieku - której uczestnicy w latach 1979-81 przepłynęli 23 górskie rzeki Meksyku, Gwatemali, Nikaragui, Kostaryki, Panamy, Peru i Argentyny, w tym 13 jako pierwsi w świecie.

Piotr Chmieliński z przewodnikiem w kanałach 
wyspy Marajo niedaleko ujścia Amazonki 
do Oceanu Atlantyckiego

Biało-czerwona na bezdrożach - cz.2

Paweł Edmund Strzelecki - The Count Streleki

Na jego nazwisku bywalcy światowych salonów łamali sobie języki. Sir Strezeleki, Streleki, Traliski? Akrobacje nie do przejścia. Stąd zwano go krótko"The Count" czyli Hrabia. Znaczący pseudonim, bo Strzeleckiego przyjmowały najwyższe głowy państw łącznie z ówczesnym prezydentem USA Andrew Jacksonem, brytyjską królową Wiktorią, bohaterskim Indiańskim wodzem Seminołów Osceoli czy tahitańską władczynią Pomare. Wyrazy uznania otrzymał od Karola Darwina. Jego charyzmę, inteligencję i wyjątkowy hart ducha docenili najbardziej wpływowi ludzie tamtych czasów. Mówi się o nim, że był herosem XIX stulecia, takiej miary jak Livingstone, Scott czy Amundsen.

I był nim w stu procentach.

Paweł Edmund Strzelecki

Biało-czerwona na bezdrożach - cz.1

Patrząc na flagę państwową, dociekliwy umysł widzi nie tylko flagę, lecz samo państwo i niezależnie od jego symboli i insygniów, widzi we fladze przede wszystkim formę rządów, pryncypia, prawdy i historię tego narodu, który jej używa.

Henry Ward Beecher

Powrót do życia - cz. 2

Odnaleźć krewnych

"Gdy udało się zaspokoić głód fizyczny, pojawiał się inny - palący głód bliskości rodziców, braci i sióstr."

Greta Fischer przegląda walizkę Zofii i Janusza Karpuków, szukając wskazówek, które mogły pomóc w odnalezieniu ocalałych członków rodziny.

Każdy list i każdy przedmiot 
mógł okazać się decydujący. 

Wykorzenione przez wojnę dzieci należały do ponad dwudziestu różnych narodowości. Pracownicy UNRRA przeprowadzali z każdym dokładny wywiad, zbierając informacje na temat ich wieku, rodziców, rodzeństwa, ciotek i wujków, wyznania, narodowości i wojennych losów.

Wszystkie informacje, jakie udało się zebrać 
na temat rodzeństwa Karpuków, 
zostały spisane i przesłane do centralnego 
biura poszukiwań UNRRA

Powrót do życia - cz. 1

II wojna światowa pozostawiła po sobie miliony ofiar: byłych więźniów obozów i pracowników przymusowych, uchodźców, ukrywających się, sierot, bezdomnych. Były to tzw. Displaced Persons („DPs", „dipisi” czyli osoby z różnych powodów pozbawione domów, znajdujące się poza swoim krajem rodzinnym), dla których w całych Niemczech alianci tworzyli specjalne ośrodki. Znajdowało się tam wiele dzieci.

Przesuwanie Polski - cz.3

 Kościół wędrujący

Prymas August Hlond w Orędziu do ludności Ziem Zachodnich:

Trwajcie. Nie poddawajcie się ani lękom, ani zniechęceniu. Bądźcie ufni, spokojni.

To, co tworzycie, ma się ustalić na wieki.

Kościół będzie przy Was i przy Waszych dzieciach, zwiększając z roku na rok szeregi Waszych kapłanów i zagęszczając sieć.

Dzięki specjalnym pełnomocnictwom Stolicy Apostolskiej prymas August Hlond znalazł się w wyjątkowej sytuacji - mógł od podstaw stworzyć nowe prowincje kościelne. W sierpniu 1945 r. powołał administratury apostolskie, tymczasowe jednostki administracyjne, które pełniły funkcje diecezji. Działały one aż do lat 70-tych, gdy po uznaniu zachodniej granicy Polski przez RFN, papież Paweł VI powołał stałą organizację kościelną na terenach Ziem Zachodnich i Północnych. 

Przesuwanie Polski - cz.2

Ziemie przechodnie

 Jak poszedłem sobie do urzędu, to powiedzieli - szukaj, a jak znajdziesz - to mieszkaj". To zdanie ze wspomnień jednego z nowych mieszkańców Gdańska dobrze lustruje sposób, w jaki mieszkania i domy poniemieckie były zajmowane przez osadników. Wiele zależało od zaradności, momentu przybycia na Ziemie Zachodnie, szczęścia, a czasem także od siły fizycznej. Niekiedy w jednym miejscu mieszkali wspólnie Polacy i Niemcy - pierwsi upatrzyli sobie już nowy dom. a drudzy nie zostali jeszcze wysiedleni. Trafnie atmosferę okresu przejściowego podsumował Bronisław Kowacz: "Długo jeszcze ani my - Polacy, ani oni - Niemcy, nie wiedzieliśmy, kto tu jest u siebie".

Gdańszczanka:

Było na to lokum więcej chętnych, którzy chcieli mojego męża z niego wykurzyć. A on trenował przed wojną u pana Sztama boks, tak że jeden z zuchwalców, który chciał się gwałtem dostać do mieszkania, nawet kiedyś zleciał ze schodów. Wtedy to była istna walka o dach nad głową.

Pierwsi polscy mieszkańcy Wrocławia przed ocalałą kamienicą. Wywieszone flagi to zarówno manifestacja radości z powodu zakończenia wojny, jak i znak, że mieszkania zostały już zajęte przez Polaków, 9 V 1945 r.

Przesuwanie Polski - cz.1