Palmiry - Miejsce pamięci i cmentarz

Budowa cmentarza - przed 1948 r.

Widok ogólny nowo utworzonego cmentarza, 1948 r.

Palmiry - Powstanie Warszawskie 1944 r.

Puszcza Kampinoska w 1944 roku - Powstanie Warszawskie

Patrol kawalerii por. Adolfa Pilcha 
"Doliny" (w środku)
Wiersze, ok. 15 września 1944 r.

Przed wymarszem oddziałów kampinoskich 
na pomoc walczącej Warszawie
Wiersze, 19 sierpnia 1944 r.

Przebieg działań

W chwili wybuchu Powstania w Warszawie 1 VIII 1944 r. partyzanckie oddziały zgrupowane na terenie Puszczy Kampinoskiej miały opanować ważny strategicznie cel - lotnisko niemieckie na Bielanach oraz zamknąć drogi prowadzące do stolicy.

Palmiry - Ekshumacje

Prace ekshumacyjne na terenie Palmir

Ogólny widok miejsca straceń, ok. 1946 r.

Palmirska polana
w okresie prac ekshumacyjnych, ok 1946 r.

Doły, w których spoczywały ciała ofiar, 1946 r.

Palmiry - Ofiary zbrodni i odpowiedzialni za nie

Ofiary Zbrodni

Pierwsze aresztowania - Akcja AB    lato - jesień 1940 roku

Niemcy egzekucje w Palmirach rozpoczęli 7 grudnia 1939 roku. Ostatnia odbyła się 17 lipca 1944 roku.

Palmiry - Egzekucje

Palmiry - Puszcza Kampinoska

Egzekucje 1939 - 1943

Palmiry to miejsce pamięci narodowej - wstrząsające świadectwo zbrodni Niemiec nazistowskich na ziemiach polskich w okresie II wojny światowej. Dla mieszkańców Warszawy i Polski już od początku okupacji ich symbol.

Miejsca straceń wokół Warszawy,
tzw. Warszawski Pierścień Śmierci

Palmiry - Terror

Terror Niemiecki w okupowanej Warszawie 

1939 - 1944

      

    

System niemieckich rządów okupacyjnych na ziemiach polskich był wyjątkowo bezwzględny i okrutny. Jego trwałym elementem stał się terror, który miał pozbawić społeczeństwo polskie czołowych przedstawicieli życia społecznego, politycznego, i kulturalnego, zastraszyć ludność i sparaliżować wolę podjęcia oporu. Opierał się na rozbudowanym aparacie SS, policji i wojska oraz nazistowskim "porządku prawnym", usprawiedliwiającym każdą zbrodnię. Jednym z głównych celów okupanta była całkowita zagłada Żydów i stopniowe wyniszczenie Polaków.

Mężczyźni z zawiązanymi oczami
w drodze na miejsce kaźni w Palmirach

Palmiry - okupacja

Puszcza Kampinoska - Niemiecka okupacja
1939 - 1944

Zebranie konspiracyjne
żołnierzy VIII Rejonu "Obroży"
pozowana gra w siatkówkę
Dąbrowa Leśna czerwiec 1942 rok

Palmiry - wrzesień 1939 r.

1 września 1939 roku wojska III Rzeszy, bez wypowiedzenia wojny, przekroczyły granice Rzeczypospolitej Polskiej. Rozpoczęła się II wojna światowa.

Kolumna uciekinierów
Drogi ewakuacji ludności zachodniej Polski na wschód wiodły też przez Puszczę Kampinoską

Na ziemiach polskich zacięte walki z agresorem trwały do 5 października. Klęskę wojsk polskich przyspieszyła agresja Związku Sowieckiego w dniu 17 września na tereny wschodnie, będąca następstwem ustaleń paktu Ribbentrop - Mołotow z 23 sierpnia 1939 roku

Puszcza Kampinoska - Kampania wrześniowa 1939 r.

Lata II wojny światowej to kolejny ważny okres w dziejach Puszczy Kampinoskiej: od walk we wrześniu 1939 r., przez długie, naznaczone terrorem niemieckim, lata okupacji (1939-1944), po Powstanie Warszawskie 1944 r.

Okolice Warszawy
Działanie wojenne w 1939 roku spowodowały
duże straty osobowe wśród mieszkańców puszczy.
Zniszczeniu uległ również ich dobytek

Palmiry - Powstanie Styczniowe 1863r.

Puszcza Kampinoska w 1863 roku - Powstanie styczniowe

W końcu XVIII w. Polska nie istniała na mapie Europy. Jej ziemie, zgodnie z traktatami rozbiorowymi z 1772 r., 1793 r. i 1795 r., były podzielone między 3 państwa zaborcze: Rosję, Prusy i Austrię. Polacy nie zrezygnowali jednak z nadziei na przywrócenie suwerennej Rzeczypospolitej w dawnych granicach. W XIX w. jednym ze zrywów niepodległościowych było powstanie przeciwko rosyjskiemu zaborcy, które wybuchło 22 I 1863 r.

Palmiry

Miejsca masowych egzekucji w Puszczy Kampinowskiej w latach 1939 - 1943, których ofiary spoczywają na cmentarzu w Palmirach.

Puszcza Kampinoska jest reliktowym obszarem po dawnym kompleksie leśnym, który do X wieku zajmował tereny pomiędzy zasiedlonymi dolinami Bzury, Nrowy (Utraty), dolnej Jeziory (Jeziorki) oraz Wisłą (od wschodu i północy). Puszcza zawsze była u bram Warszawy, a jej dzieje od wieków były ściśle związane z historią mazowieckiego regionu i samego miasta. Dzisiaj, mimo zmian przestrzennych, wspólna granica ze stolicą znajduje się zaledwie ok. 15 kilometrów od centrum Warszawy. Jako prastary las zachowujący swą różnorodność biologiczną j krajobrazową jest fenomenem przyrodniczym i kulturowym w skali europejskiej. Puszcza jako unikatowy zespół jest chroniona przez Kampinoski Park Narodowy, który zajmuje 38,5 tysiąca hektarów.

Cmentarz

Od pierwszych lat okupacji niemieckiej Palmiry stały się dla Warszawy symbolem śmierci.